Wat nou?
Ik hou gewoon heel erg van beschuit!



 

5 jaar bestaat de Borsato-weblog Hierperdepiep hoera! Gefeliciteerd!
4 jaar geleden las ik voor het eerst een aantal logjes en dacht: "neh, niks voor mij."
3 jaar terug ging ik overstag en alhoewel de frequentie is afgenomen sinds ons 
2e dochtertje is geboren en ik veel op twitter kwijt kan,
1 ding staat vast:

Ik heb er geen seconde spijt van. De weblog heeft mij zoveel moois gebracht. Dat is niet te beschrijven!
Alhoewel..dat is het wel. En dat heb ik ook gedaan.
Hier op de weblog natuurlijk!


De Borsatoweblog is zo gigantisch leuk om te lezen, te schrijven, nieuwe mensen te leren  kennen, je Borsato-verslaving op peil te houden of te vergroten enz enz dat ik het iedere Borsato fan zou willen aanraden!

Ik proost (ook al is het nog wat vroeg) op 5 jaar lang Borsatoweblog en ik hoop op nog heel veel jaren erbij!
 

 

Ja, jullie zijn het.
Jullie zijn waar ik zo trots op ben.
die ondeugende ogen,
en stralende lach,
waar ik zo trots op ben,
elke dag!

NOT!

Dit filmpje is juist m'n lievelings!


Heb er nog spierpijn van in mn buik, zo gelachen hebben we afgelopen zondag. Het filmpje staat al op facebook en twitter maar mag hier op de borsatoweblog natuurlijk ABSOLUUT niet ontbreken.

Ik kan ook best vertellen hoe het was. Dat we dit keer niet 1 maar 2 keer gered moesten worden. Of dat we werden aangevallen door gemuteerde vliegende beesten. Over dat één van de donutmannen had meegedaan aan het programma "Een goede buurt" en wij hem uiteraard verkeerd verstonden

Dat kan ik allemaal best opschrijven natuurlijk maar ik denk dat het bekijken van het filmpje dat Nathalie gemaakt heeft veel meer zegt dan woorden...




 

Pas nu een kleine samenvatiing van een aantal leuke feestjes die we de afgelopen tijd hebben gehad. De eerste waar ik nog niet over geschreven had was het verrassingsfeestje voor Kel haar verjaardag. We hadden haar wijsgemaakt dat we zouden gaan survivelen en alhoewel ze ons niet geloofde, omdat ze dacht we haar zoiets vreselijks niet aan zouden doen, werd haar vertrouwen in ons toch best een beetje op de proef gesteld. Het kwam uiteraard allemaal goed en we hebben met z'n allen genoten van een heerlijke high tea.

A ls er 1 schaap over de dam is volgen er meer. Het bleek zo leuk te zijn om een verrassingsfeestje te organiseren dat we dat ook graag voor Nathalie haar verjaardag wilden doen. Het was niet eens zo moeilijk om te bedenken waar we haar het meeste plezier mee zouden doen en dus was een avondje Casino al snel gepland. Ik denk dat het hele casino heeft geweten dat het haar avond was want wat zat ze te stralen. We hebben gegeten, gelachen, genoten en we gingen allemaal (een geweldige avond) rijker naar huis.

R azendbenieuwd hebben ze me gemaakt toen ik zelf jarig was. Omdat Tim en ik vorig jaar onze verjaardag groots hadden gevierd wilde ik dat dit jaar eigenlijk overslaan maar mijn vriendinnetjes dachten daar mooi anders over. Tot 1 dag van te voren wist ik niet wat ze voor me hadden bedacht maar wat was het leuk: een vriendinnenfotoshoot! Wat ik toen nog niet wist is dat ze de allerleukste foto's voor me in een fotoboek zouden verzamelen en ik deze later via de post zou krijgen. ZO LIEF!

T NTpost is duidelijk onbetrouwbaar als het gaat om het versturen van uiterst betrouwbare informatie waardoor Marcha bijna de uitnodiging voor haar eigen feestje niet kreeg. Gelukkig viel deze dag hierdoor niet in het water en hebben we een heerlijk onbezorgde gezellige en zonnige middag gehad in een donutboot op de Noorder plassen. We lagen krom van het lachen en ik ook een beetje van de pijn in mijn rug maar doordat ik zo genoot heb ik daar weinig last van gehad. Dat komt nu pas en dus lig ik plat maar hee, positief denken, ik heb nu wel tijd om een logje te maken!

Y mand die nog niet jarig is geweest maar waar ik wel een heel leuk weekend mee heb gehad en waar ik nog niets over heb geschreven is Linda. Zij vluchtte samen met haar Twannie voor carnaval uit Zeeland weg om bij ons een weekendje te vertoeven. Het was zo leuk! We hebben spelletjes gedaan, lammetjes geaaid en wederom weer heel erg veel gelachen. O'ja en heerlijk gegeten. Wat ben ik toch trots op mijn mannetje als hij zo lekker voor ons kookt!
 

 

Ik heb nu al zin in zaterdag...want dan hebben we namelijk weer een..feestje!!!

 

 

"Een zomerse dag met een gouden randje" zo noemden ze deze dag net in het RTL nieuws. Ik weet niet hoe de media het voor elkaar krijgt om alles zo snel te weten te komen maar dat het waar is staat als een paal boven water!! Vandaag was super, perfect, bijzonder en bovenal waanzinnig leuk. Vandaag vierde ik namelijk alvast mijn verjaardag dankzij mijn lieve vriendinnetjes die ik hier op de log heb leren kennen!



Toen Kelly me een paar weken geleden vroeg of ik deze dag wilde blocken in mijn agenda deed ik dat natuurlijk maar al te graag. Ik mocht nog niet weten wat we precies zouden gaan doen want dat moest een verrassing blijven...eigenlijk.

UIteraard werd ik steeds nieuwsgieriger naar wat we vandaag zouden gaan doen. Ik ben een behoorlijke controlefreak  vrij nieuwsgierig aangelegd en wilde me graag psychisch voorbereiden. De hele week had ik het erg druk en weinig tijd om erover na te denken maar vrijdagavond werd ik zowat gek van nieuwsgierigheid. Via twitter kwam ik erachter dat ik Naat wel zou kunnen omkopen om me te vertellen wat ik kon verwachten. Chocolade werkte niet en ook snoep had geen enkel effect maar uiteindelijk wist ik haar gevoelige snaar te raken en na nog wat  extra druk van mijn kant kreeg ik dan uiteindelijk te horen wat ze voor me hadden bedacht:



Ik lag al in bed toen ik dit geweldig lieve filmpje kreeg en van slapen kwam dus weinig meer terecht! Was was ik blij, hyper ,eigenlijk gewoon hysterisch en ook nog een soort van gestrest omdat ik nog heel veel wilde doen in heel weinig tijd. Maar bovenal was ik blij en een tikkeltje ontroerd omdat deze lieve mensen speciaal voor mij zo'n leuk filmpje hadden gemaakt en ze helemaal voor mij helemaal hierheen zouden komen!!!
 

En vandaag was het zover! Naat, Kel en Mars waren er al om 10.15u en niet veel later arriveerden ook Linda en Twan, die speciaal voor Tim, Sanne en Lieke was meegekomen. Marcha wist feilloos hoe ze onze innerlijke schoonheid ook aan de buitenkant kon laten zien *kuch* en ondertussen aten we de heerlijke chocoladetaart die Linda had gemaakt. We hadden net 7 minuten te weinig dus besloten we gewoon chique te laat te komen bij de fotografe die net zo enthousiast was als wij. We stapten bij haar binnen en 2 minuten later weer naar buiten want het was prachtig weer  en dus hoefden we geen foto's in haar studio te maken maar gingen we richting het strand.  Wat was het leuk en wat hadden we een lol met z'n allen!



Op de paalhoofden staan, rennen, springen, klimmen en klauteren, bukken en rekken, staan en zitten en ja zelfs ook liggen. Ik heb er nu al serieuze spierpijn van en niet alleen in mijn lachspieren, haha!
729 foto's heeft fotografe Ingrid gemaakt en ik denk dat we er zelf ook nog een stuk of 50 hebben. En ik kan je verklappen: er zitten een heleboel HELE leuke en vooral heel veel mooie tussen!!

Helaas zullen we er nog even op moeten wachten maar ik weet zeker dat dat het meer dan waard is!

Lieve Kelly, Nathalie, Linda, Marcha en ook Twan,
HEEEEEEEEEEEEEEEEl erg bedankt voor deze geweldig mooie dag. Het is er 1 om nooit te vergeten! Gelukkig hebben we behalve mooie herinneringen straks ook de foto's nog!



To be continued!




 

Tadaaaaa! Met trots presenteer ik u mijn nieuwe layout!!!
Met dank aan Borsatomoderator Martine.


Omdat ik zelf verre van handig ben met headers ed heb ik via www.moderator.borsatoweblog.nl dankbaar gebruik gemaakt van de headerservice en Martine was zelfs nog zo lief om m'n hele layout erop aan te passen.
Ik ben er heel erg blij mee Martine, dankjewel!

Ik heb mezelf wel 20 x voor gek verklaard afgelopen maandag in Utrecht. Het was steenkoud en het miezerde, er was grote kans op ijzel op de terugweg en toch gingen we lekker op tijd richting Utrecht. Ik reed gezellig met Marc en Nancy mee en de sfeer zat er al gelijk in.
Het was nog niet druk toen wij rond 1500u aankwamen (ja duh) en we pakten onszelf dik in tegen de kou.
Gezellig was het wel: Warme chocomel met slagroom werd uitgedeeld en er waren er ook die zich warm hielden met een wijntje of biertje. Er waren dekens, paraplu's, extra truien, handschoenen, sjaals enz en bedachten we nog meer manieren om warm te blijven. Zo werkt knuffelen bv echt heel goed!
 

Het mannengehalte was hoog vandaag want niet alleen Marc was er, ook Julian (kijk Juul, je naam staat in mijn log) en Twan en Thijs. Alleen "mijn
Tim" was er jammer genoeg niet bij. En Nathalie was er jammer genoeg ook niet bij vanavond omdat zij samen met Asmara zou gaan genieten bij Nick en Simon.

Er moest natuurlijk ook gegeten worden en dus propten we onzelf in Linda's auto en reden we richting de Mac. Althans dat was de bedoeling en is uiteindelijk ook gelukt haha!
 

Met onze armen vol eten kwamen we weer terug bij Vredenburg en toen was het al bijna tijd om naar binnen te gaan. Altijd een spannend moment en dus werden er weer tacktieken besproken, gecheckt, dubbelcheckt en uitgevoerd. Als een speer gingen we naar binnen. De trap op, over de tribunen en toen een enge trap weer naar beneden. Met bevoren benen. Best spannend!

Maar het was gelukt: een prachtige plek vooraan bij het hek.
Ik voelde me er direct helemaal thuis!
 

Er is geen leukere manier van de tijd doorkomen dan foto's maken. En dat deden we. VAAK en VEEL:
 

Terwijl wij nog druk bezig waren met poseren gingen ineens de lichten uit en begon t:
De laatste show van de tour.
Marco kwam op als een wervelstorm en er hing een hele losse sfeer. De band was ook lekker bezig met hier en daar een creatieve toon, helemaal leuk! Niet alleen op het podium had iedereen het naar z'n zin. Ook voor het podium waren we lekker gek aan het doen. Wat hebben we een lol gehad met z'n allen. Het hardste nog wel om Julian (wow, 2x je naam in 1 log) die zich op een totaal ongeschikt moment hardop afvroeg waar zijn capri sonne was gebleven en we proestten het uit. Het koste heel wat moeite maar al gauw zetten we ons labrador-gezicht weer op en gingen we weer met Marco mee in het emotionle verhaal dat hij op het podium stond te zingen. En wat was hij weer supergoed bij stem!!
 

Veel te snel klonken de laatste tonen en namen Marco en de band afscheid van het publiek.
Maar dat afscheid niet bestaat weten wij natuurlijk als de beste en dus wachtten we buiten, in de regen en kou, net zo lang totdat Marco naar buiten zou komen.
Auto's werden gehaald en voor de deur gezet om af en toe even te kunnen opwarmen en heel even dacht ik dat Marc, Nancy en ik naar huis zouden gaan want eerlijk is eerlijk: dit was gekkenwerk. Maar wat ben ik blij dat we hebben volgehouden!
Toen Marco uit de auto stapte was hij zo blij en hij kletste en poseerde, was lief voor iedereen en bezorge heel wat mensen een speciaal momentje. En niemand had het meer koud of klaagde nog over de regen. Ik zag alleen maar blije gezichten. HEERLIJK!
 

Eindconclusie:
We zijn gek!
Stapelgek!
Op Marco!

 

 

Thanks Martine voor het Mb stokje! Altijd weer leuk om te lezen en om te schrijven. Komtiedan he:

*Hoelang ben je al fan van Marco en wat maakt het dat je dat nu nog steeds bent ?
Ik ben om precies te zijn 14 jaar fan en ieder jaar een beetje meer. En dat gaat dan om meer dan alleen de muziek. Ik ben zeker ook fan van Marco zelf. Dat komt door zijn positieve energie, door zijn persoonlijkheid, die ik net zo mooi vind als zijn stem en de liedjes die hij zingt.

*Wat is je favoriete lied van Marco, en staat hij op #1MB?
Ik pas. Heb er meerdere en kan er echt niet 1 uitkiezen hoor

*We zijn erg verwend met het prachtige tijdschrift #1MB , Heb je hem al uit en wat sprak je het meeste aan ?
*kuch* Bijna! Ik heb het blad al zo vaak open geslagen en heb in ieder geval wel al heel vaak plaatjes gekeken haha. Gelezen heb ik ‘m ook zeker maar nog niet alles en om heel eerlijk te zijn wil ik daar ook nog zo lang mogelijk over doen! Om daarna weer opnieuw te beginnen want oh wat vind ik het een mooi magazine!

*Wat is je favoriete nummer van Dromen Durven Delen Live en waarom ,in 3D of in 2D?
Oke, eitje! Deze weet ik:
"Dromen zijn bedrog" – Cubaanse style. Hoef ik denk ik niet verder uit te leggen 
Heb ‘m behalve live alleen in 2D gezien en das misschien maar beter ook haha!

*Marco is dit jaar voor het eerst coach bij TVOH, hoe vind je dat hij het doet ,maakt hij een goede kans op de eindoverwinning(en evt met wie ) ?
Ik ben natuurlijk wel wat bevooroordeeld maar als ik probeer objectief te zijn vind ik nog steeds dat Marco het erg goed doet. Marco is eerlijk maar behandelt iedereen met heel veel respect. Hij is niet bang om “de waarheid” te zeggen gaat erover zingen hem duidelijk makklijker af Ik bedoel daarmee dat het aan hem te zien is dat hij kritiek geven ook best lastig vindt maar dat vind ik nu juist weer het mooie aan Marco. Hij wil niemand kwetsen. 
Marco heeft wel echt een paar toppertjes in zijn team (gehad ook) en ik denk dat hiervan Sharon de meeste kans heeft om in de finale te komen. Maar buitenom Marco hebben de andere coaches natuurlijk ook een aantal hele sterke kanshebbers om te winnen. Ik heb geen idee wie er gaat winnen> Heb ook geen voorkeur voor 1 persoon maar ik ben benieuwd en ga het op de voet volgen!

*2011 was natuurlijk voor ons fans een FANTASTISCH Marco jaar, wat is jouw mooiste moment ?
Ok 2x passen is zeker flauw?
Djiez… en ik moet ook echt in 2011 nog antwoord geven zeker? Nou dan roep ik  nu gewoon wat! 3,2,1..:
Dat ik van Marco persoonlijk een tentje toegewezen kreeg in het Gelredome! Toen hij het me vertelde leek hij het net zo leuk te vinden als ik . Alhoewel hij dan weer niet zo stond te trillen  als ik deed op dat moment natuurlijk haha
Ok en als jullie nu net doen alsof je dat niet gelezen hebt dan kan ik er stiekem nog 1 noemen:
Dat ik gevraagd werd voor een interview in het #1MB magazine! Wat een eer om hierin te mogen staan met mijn verhaal over fan zijn.
Eigenlijk waren beide het begin van een aaneenschakeling van nog meer mooie momenten...

*Dit jaar hebben we fantastische concerten mogen beleven in het Gelredome, maar ook de kleinere zalen kwamen aan bod, allebei geweldig , maar heb je ook een voorkeur en waarom?
Eigenlijk maakt het me niet zo veel uit waar Marco zingt zolang ik zijn concerten maar beleef met de mensen die me dierbaar zijn!

*Wat is je meest bijzondere foto of filmpje  van Marco (of met Marco) en waarom? (voeg je  hem toe aan je logje ?)
In april dit jaar ontmoette Tim Marco voor het eersten dat vond ik een heel bijzondere dag. Niet alleen voor mij omdat ik het heel erg waardeer in Tim dat hij me mijn MB-uitjes zo gunt en er nu zelfs een vrije middag voor nam om het zelf mee te kunnen maken. Maar ook omdat Marco echt superleuk tegen Tim deed en Tim achteraf echt onder de indruk was van Marco en de manier waarop hij omgaat met die hectiek die er om hem heen is wanneer hij op straat loopt. Dat Marco hem herkende van mijn log en dat Tim hierdoor bijna naast zijn schoenen ging lopen vergeef ik hem gewoon

* Marco moest dit jaar onder het mes voor een poliep op zijn stembanden, Spannend was dat hé, maar gelukkig is het allemaal goed gegaan, merk jij verschil ?
Dat was zeker spannend. Heb zijn tweets toen op de voet gevolgd! Vond het nog spannender dan mijn eigen operatie die ik in april onderging.
Ik kon me niet zo goed voorstellen dat er duidelijk verschil te horen zou zijn in zijn stemgeluid maar in Utrecht merkte ik heel duidelijk verschil. Ik heb het complete concert kippenvel over m’n hele lijf gehad. Net zoals de eerste keer dat ik een concert van Marco meemaakte in de Kuip…

*Welke wens heb jij voor Marco, of als hij dit zou lezen wat zou je dan tegen hem willen zeggen ?
Ik wil Marco bedanken voor alle bijzondere momenten die ik dankzij hem heb mogen meemaken en wil hem voor het volgende jaar heel veel geluk, gezondheid en liefde toewensen en vooral ook rust. Ik gun hem een adempauze na dit drukke jaar want ik snap niet hoe hij het voor elkaar krijgtom  zo veel in zo’n korte tijd te doen. Even pauze dus maar niet te lang hoo !!!!

(mouth)

Aan welke 2 mensen geef jij je stokje door?
Aan Lina (kleine Lindie) en Marcha. Succes en plezier ermee meiden!

Niet alleen vind ik het supergaaf dat tussen al die namen ook mijn naam
in het boekje van het album #1MB staat en dat ik mezelf op de achterpagina van de Telegraaf (in eerste instantie niet) kon vinden maar ik kan niet eens omschrijven hoe vereerd ik me voel dat ik (IK?!?!) een eigen plekje in het magazine van Marco heb gekregen!

Het begon allemaal met een mailtje waarin me werd gevraagd of het me leuk leek om voor het magazine #1MB geinterviewd te worden. Dit zou op korte termijn moeten gebeuren en ook zou er een fotograaf deze kant op gestuurd worden.
In eerste instantie kon ik m'n ogen niet geloven en keek ik onopvallend maar grondig om me heen op zoek naar verborgen camera's. Die vond ik niet en dus las ik nog een paar keer het mailtje goed door:

Interview -> "kan ik, denk ik"
Fotoshoot-> "O'jee..."  

Onmiddelijk blockte ik de gedachte over de fotoshoot + nog enkele irreele redenen om het niet te doen en schreef een enthousiast mailtje terug. Ik bedoel: iedereen die logisch nadenkt snapt van een kilometer afstand nog dat je tegen zoiets gewoon absoluut geen nee zegt!!!

Afspraken werden gemaakt en 3 dagen later zou de fotograaf al komen. *block*.
Nathalie zou het interview afnemen en zo had ik mooi een goeie reden om extra lang in Almere te blijven het weekend daarop.

De dag voordat de fotograaf zou komen moest ik er wel serieus over na gaan denken en stuurde ik Marcha een berichtje met de vraag of zij toevallig iets te doen had de volgende dag.
"Eigenlijk wel", antwoorde ze, "maar wat gaan we voor leuks doen?"
Ik moest er erg om lachen en legde haar uit wat er aan de hand was. Ik kon wel wat kleding- en make-up tips gebruiken en het zou nog leuker zijn als Marcha zelf kon komen natuurlijk. Ik had namelijk ook wat emotionele ondersteuning nodig! Het leek me namelijk ZO eng!. Het gesprek heeft de hele avond nog geduurd en uiteindelijk besloot ze om 00.30u 's nachts dat ze gek (EN LIEF) genoeg was om naar me toe te komen de volgende middag!


Die dag had Mars m'n haar en make-up binnen no time al klaar en zaten we aan de cola te wachten toen we ineens een hele stoere wagen de straat in zagen rijden. Marcha vond het een typische fotograaf-auto en jawel hoor het was hem. Mars en ik keken elkaar betekenisvol aan toen we hem voorbij  zagen lopen richting mijn voordeur die ik dan ook graag voor hem open deed.


Poehee wat was ik blij dat er niet een engerd op me af was gestuurd! Eelco stelde zich voor vertelde wat de bedoeling was. We babbelden nog even door om elkaar een klein beetje te leren kennen voordat we naar de lokatie zouden rijden.
Marcha en ik hadden afgesproken dat we niet als hysterische fans wilde overkomen maar helaas vielen we binnen een kwartier al door de mand hahaha jammer joh!

De bedoeling was dat we foto's bij het water zouden gaan maken. Kwam dat even goed uit want daar had ik wel een paar ideetjes over. Het leek me leuk om naar het strand in Vlissingen te rijden en Eelco vond het ook helemaal goed. Zo gezegd zo gedaan!

Eenmaal op het strand vroeg Eelco of ik lening was en mocht ik gelijk op wat paalhoofden klimmen. Tuurlijk joh! Doe ik voor Marco haha!



De eerste minuten waren wat onwennig. Ik moest echt even wennen aan die man met zijn camera die ook nog eens op mij gericht was en aan de felheid van het licht dat Marcha in m'n gezicht scheen. Aan hen lag het niet hoor, het was mijn eigen onzekerheid. Op die manier in het middelpunt van de belangstelling staan vond ik gewoon eng. #Uitroepteken #punt.

Gelukkig was Eelco heel lief voor me en Marcha gooide de een na de andere geweldige opmerking of blik mijn kant op. Na die eerste paar minuten was het eigenlijk alleen nog maar superleuk! Eelco gaf aanwijzingen en ik deed wat hij vroeg. Ook gaf hij ruimte om zelf dingen te bedenken en Marcha zat ook nog vol ideeen. Eigenlijk waren we gewoon een topteam met z'n drietjes!

 

Het werd een waanzinnig leuke middag die voorbij is gevlogen. Ik heb er enorm van genoten en was leuker dan ik ooit had durven dromen!
 

Eelco maakte ook nog wat foto's van Marcha en mij met zijn eigen toestel en met die van Marcha, de beroemde G12, en merkte op dat dat wel een heel goed toestel was. Hij maakte zelfs mooiere foto's dan zijn eigen toestel!
"Ja natuurlijk is dat zo, want Marco Borsato heeft deze ook" zeiden wij lachend en dat was, denk ik, het moment waarop hij zeker wist dat we (prettig) gestoord zijn.


We liepen terug naar onze auto's waar we een Duitser vroegen om een foto van ons 3 te maken. Die man bleek ontzettend grappig en een fotograaf-wannabe te zijn en ook al verstonden we de helft niet van wat hij zei, we hadden de grootste lol!



Marcha bleef die avond gezellig eten en slapen waardoor we nog de hele avond na konden kletsen over deze bijzondere dag. Heerlijk!



De volgende vertrok ik naar Almere waar ik met Nathalie en Kelly naar The Voice of Holland heb gekeken. ERRUG gezellig. De volgende dag vond het interview plaats en bleek ook dit een dag te zijn om nooit te vergeten...!



En toen begon het wachten. Het zou nog enkele weken duren voordat het magazine in de winkel zou liggen. De spanning werd opgevoerd door de tweets die Marco erover plaatste.



Gelukkig kon ik samen met Nienke, die ook in het magazine zou komen, lekker hyperen over het feit dat wij er in zouden staan en hoe leuk dat tot nu toe al was. Zeker toen we samen voor de deuren in Utrecht stonden te wachten. Het was natuurlijk nog geheim dat we in het blad zouden staan en opmerkingen van Nienke naar mij zoals "je bent toch ook een portret he" waren gevaarlijk goed!

Een interview over je fan-zijn en een fotoshoot meemaken om daarmee in het magazine te komen zijn al geweldge ervaringen maar er kwam nog wat leuks bij. De fans die in het blad zouden komen werden door De Wereld Draait Door gevraagd om samen met nog meer fans in het publiek plaats te nemen. Hoe cool is dat?
Nou supercool was t! Dat er uiteindelijk met geen woord over het magazine werd gesproken was helemaal niet erg. Hoefden we er mooi ook niets over te zeggen haha!. Marco kreeg het eerste exemplaar van het album #1MB uitgereikt en vertelde erover. Er werden ook nog wat vragen aan fans gesteld. De rest van het programma was mega-saai maar hee wie zeurt daar nu over als je uitzicht hebt op de leukste zanger van Nederland!


 

Op 22 november gaf Marco een concert in Antwerpen en Linda, Kelly en ik zouden daar ook heen gaan. Die dag zou het magazine aan de pers worden getoond. Wij waren daar uiteraard niet bij maar waar we stiekem op hoopte gebeurde: een aantal fans mochten die dag al een kijkje nemen in het blad, meerdere malen zelfs en dat hebben we ook gedaan. Wat was het mooi geworden! Prachtige foto's en interessante reportages over alles wat met Marco te maken heeft. Echt heel heel mooi!
En toen gebeurde het...
We zaten te bladeren en ik  zag in 1 oogopslag "fans" en daaronder de naam Patricia staan. En ook al wist ik wel dat ik dat was, beseffen deed ik het niet want toen we de pagina omsloegen en ik daar mijn eigen foto op een complete pagina zag staan vond ik dat zo'n bizar moment. Ik kon gewoon niet geloven dat dit echt was!  

 

We hebben die dag het magazine om beurten verslonden en nog eens en nog eens. Nog een paar nachtjes slapen totdat we ons eigen exemplaar konden kopen en ik kon niet wachten!

Toen het eenmaal zover was ben ik diverse winkels afgegaan waar ik hem niet kon vinden grrr maar uiteindelijk had ik er 2 in mijn handen. Bij Primera. En toen ik ze wilde afrekenen vroeg de mevrouw achter de toonbank mij of het een kadootje was.
Kadootje? Kadootje? "Ik sta er in!!!!", wilde ik roepen om haar vervolgens vol trots de pagina onder haar neus te kunnen schuiven.!!
Maar ik hield me in en zei zo beheerst mogelijk dat het geen kadootje was, rekende af en rende zo snel mogelijk de winkel uit.

En sindsdien zit er standaard een #1MB magazine in mijn tas haha
en ligt er eentje boven op zolder om voor altijd en eeuwig te bewaren
en heb ik er inmiddels 2 weggegeven
en ligt er ook nog eentje in de woonkamer
o'ja en een in de auto
en op m'n werk in de pauzeruimte
en en en
heb ik nog steeds niet alles gelezen wat er in staat. Niet omdat het niet interessant is ,duh, maar omdat het zo veel is! En ik hoor van iedereen die 'm inkijkt (ook niet-marco-fans) dat ze het een prachtig blad vinden met veel boeiende onderwepen.

En wat maakt dat me trots!
Trots op Marco, op Nathalie, op Eelco, op de andere fans die er in staan en op iedereen die hieraan heeft meegewerkt want dat zijn er vast een heleboel.
Trots om fan van Marco te zijn en en trots op mijn eigen plekje die ik in het blad mocht hebben!



En ondanks dat Ik ze al persoonlijk heb bedankt wil ik dat graag hier nog een keer doen:
Lieve Marco, Nathalie, Eelco en Marcha
BEDANKT!!!