Thanks Martine voor het Mb stokje! Altijd weer leuk om te lezen en om te schrijven. Komtiedan he:

*Hoelang ben je al fan van Marco en wat maakt het dat je dat nu nog steeds bent ?
Ik ben om precies te zijn 14 jaar fan en ieder jaar een beetje meer. En dat gaat dan om meer dan alleen de muziek. Ik ben zeker ook fan van Marco zelf. Dat komt door zijn positieve energie, door zijn persoonlijkheid, die ik net zo mooi vind als zijn stem en de liedjes die hij zingt.

*Wat is je favoriete lied van Marco, en staat hij op #1MB?
Ik pas. Heb er meerdere en kan er echt niet 1 uitkiezen hoor

*We zijn erg verwend met het prachtige tijdschrift #1MB , Heb je hem al uit en wat sprak je het meeste aan ?
*kuch* Bijna! Ik heb het blad al zo vaak open geslagen en heb in ieder geval wel al heel vaak plaatjes gekeken haha. Gelezen heb ik ‘m ook zeker maar nog niet alles en om heel eerlijk te zijn wil ik daar ook nog zo lang mogelijk over doen! Om daarna weer opnieuw te beginnen want oh wat vind ik het een mooi magazine!

*Wat is je favoriete nummer van Dromen Durven Delen Live en waarom ,in 3D of in 2D?
Oke, eitje! Deze weet ik:
"Dromen zijn bedrog" – Cubaanse style. Hoef ik denk ik niet verder uit te leggen 
Heb ‘m behalve live alleen in 2D gezien en das misschien maar beter ook haha!

*Marco is dit jaar voor het eerst coach bij TVOH, hoe vind je dat hij het doet ,maakt hij een goede kans op de eindoverwinning(en evt met wie ) ?
Ik ben natuurlijk wel wat bevooroordeeld maar als ik probeer objectief te zijn vind ik nog steeds dat Marco het erg goed doet. Marco is eerlijk maar behandelt iedereen met heel veel respect. Hij is niet bang om “de waarheid” te zeggen gaat erover zingen hem duidelijk makklijker af Ik bedoel daarmee dat het aan hem te zien is dat hij kritiek geven ook best lastig vindt maar dat vind ik nu juist weer het mooie aan Marco. Hij wil niemand kwetsen. 
Marco heeft wel echt een paar toppertjes in zijn team (gehad ook) en ik denk dat hiervan Sharon de meeste kans heeft om in de finale te komen. Maar buitenom Marco hebben de andere coaches natuurlijk ook een aantal hele sterke kanshebbers om te winnen. Ik heb geen idee wie er gaat winnen> Heb ook geen voorkeur voor 1 persoon maar ik ben benieuwd en ga het op de voet volgen!

*2011 was natuurlijk voor ons fans een FANTASTISCH Marco jaar, wat is jouw mooiste moment ?
Ok 2x passen is zeker flauw?
Djiez… en ik moet ook echt in 2011 nog antwoord geven zeker? Nou dan roep ik  nu gewoon wat! 3,2,1..:
Dat ik van Marco persoonlijk een tentje toegewezen kreeg in het Gelredome! Toen hij het me vertelde leek hij het net zo leuk te vinden als ik . Alhoewel hij dan weer niet zo stond te trillen  als ik deed op dat moment natuurlijk haha
Ok en als jullie nu net doen alsof je dat niet gelezen hebt dan kan ik er stiekem nog 1 noemen:
Dat ik gevraagd werd voor een interview in het #1MB magazine! Wat een eer om hierin te mogen staan met mijn verhaal over fan zijn.
Eigenlijk waren beide het begin van een aaneenschakeling van nog meer mooie momenten...

*Dit jaar hebben we fantastische concerten mogen beleven in het Gelredome, maar ook de kleinere zalen kwamen aan bod, allebei geweldig , maar heb je ook een voorkeur en waarom?
Eigenlijk maakt het me niet zo veel uit waar Marco zingt zolang ik zijn concerten maar beleef met de mensen die me dierbaar zijn!

*Wat is je meest bijzondere foto of filmpje  van Marco (of met Marco) en waarom? (voeg je  hem toe aan je logje ?)
In april dit jaar ontmoette Tim Marco voor het eersten dat vond ik een heel bijzondere dag. Niet alleen voor mij omdat ik het heel erg waardeer in Tim dat hij me mijn MB-uitjes zo gunt en er nu zelfs een vrije middag voor nam om het zelf mee te kunnen maken. Maar ook omdat Marco echt superleuk tegen Tim deed en Tim achteraf echt onder de indruk was van Marco en de manier waarop hij omgaat met die hectiek die er om hem heen is wanneer hij op straat loopt. Dat Marco hem herkende van mijn log en dat Tim hierdoor bijna naast zijn schoenen ging lopen vergeef ik hem gewoon

* Marco moest dit jaar onder het mes voor een poliep op zijn stembanden, Spannend was dat hé, maar gelukkig is het allemaal goed gegaan, merk jij verschil ?
Dat was zeker spannend. Heb zijn tweets toen op de voet gevolgd! Vond het nog spannender dan mijn eigen operatie die ik in april onderging.
Ik kon me niet zo goed voorstellen dat er duidelijk verschil te horen zou zijn in zijn stemgeluid maar in Utrecht merkte ik heel duidelijk verschil. Ik heb het complete concert kippenvel over m’n hele lijf gehad. Net zoals de eerste keer dat ik een concert van Marco meemaakte in de Kuip…

*Welke wens heb jij voor Marco, of als hij dit zou lezen wat zou je dan tegen hem willen zeggen ?
Ik wil Marco bedanken voor alle bijzondere momenten die ik dankzij hem heb mogen meemaken en wil hem voor het volgende jaar heel veel geluk, gezondheid en liefde toewensen en vooral ook rust. Ik gun hem een adempauze na dit drukke jaar want ik snap niet hoe hij het voor elkaar krijgtom  zo veel in zo’n korte tijd te doen. Even pauze dus maar niet te lang hoo !!!!

Aan welke 2 mensen geef jij je stokje door?
Aan Lina (kleine Lindie) en Marcha. Succes en plezier ermee meiden!

Niet alleen vind ik het supergaaf dat tussen al die namen ook mijn naam
in het boekje van het album #1MB staat en dat ik mezelf op de achterpagina van de Telegraaf (in eerste instantie niet) kon vinden maar ik kan niet eens omschrijven hoe vereerd ik me voel dat ik (IK?!?!) een eigen plekje in het magazine van Marco heb gekregen!

Het begon allemaal met een mailtje waarin me werd gevraagd of het me leuk leek om voor het magazine #1MB geinterviewd te worden. Dit zou op korte termijn moeten gebeuren en ook zou er een fotograaf deze kant op gestuurd worden.
In eerste instantie kon ik m'n ogen niet geloven en keek ik onopvallend maar grondig om me heen op zoek naar verborgen camera's. Die vond ik niet en dus las ik nog een paar keer het mailtje goed door:

Interview -> "kan ik, denk ik"
Fotoshoot-> "O'jee..."  

Onmiddelijk blockte ik de gedachte over de fotoshoot + nog enkele irreele redenen om het niet te doen en schreef een enthousiast mailtje terug. Ik bedoel: iedereen die logisch nadenkt snapt van een kilometer afstand nog dat je tegen zoiets gewoon absoluut geen nee zegt!!!

Afspraken werden gemaakt en 3 dagen later zou de fotograaf al komen. *block*.
Nathalie zou het interview afnemen en zo had ik mooi een goeie reden om extra lang in Almere te blijven het weekend daarop.

De dag voordat de fotograaf zou komen moest ik er wel serieus over na gaan denken en stuurde ik Marcha een berichtje met de vraag of zij toevallig iets te doen had de volgende dag.
"Eigenlijk wel", antwoorde ze, "maar wat gaan we voor leuks doen?"
Ik moest er erg om lachen en legde haar uit wat er aan de hand was. Ik kon wel wat kleding- en make-up tips gebruiken en het zou nog leuker zijn als Marcha zelf kon komen natuurlijk. Ik had namelijk ook wat emotionele ondersteuning nodig! Het leek me namelijk ZO eng!. Het gesprek heeft de hele avond nog geduurd en uiteindelijk besloot ze om 00.30u 's nachts dat ze gek (EN LIEF) genoeg was om naar me toe te komen de volgende middag!


Die dag had Mars m'n haar en make-up binnen no time al klaar en zaten we aan de cola te wachten toen we ineens een hele stoere wagen de straat in zagen rijden. Marcha vond het een typische fotograaf-auto en jawel hoor het was hem. Mars en ik keken elkaar betekenisvol aan toen we hem voorbij  zagen lopen richting mijn voordeur die ik dan ook graag voor hem open deed.


Poehee wat was ik blij dat er niet een engerd op me af was gestuurd! Eelco stelde zich voor vertelde wat de bedoeling was. We babbelden nog even door om elkaar een klein beetje te leren kennen voordat we naar de lokatie zouden rijden.
Marcha en ik hadden afgesproken dat we niet als hysterische fans wilde overkomen maar helaas vielen we binnen een kwartier al door de mand hahaha jammer joh!

De bedoeling was dat we foto's bij het water zouden gaan maken. Kwam dat even goed uit want daar had ik wel een paar ideetjes over. Het leek me leuk om naar het strand in Vlissingen te rijden en Eelco vond het ook helemaal goed. Zo gezegd zo gedaan!

Eenmaal op het strand vroeg Eelco of ik lening was en mocht ik gelijk op wat paalhoofden klimmen. Tuurlijk joh! Doe ik voor Marco haha!



De eerste minuten waren wat onwennig. Ik moest echt even wennen aan die man met zijn camera die ook nog eens op mij gericht was en aan de felheid van het licht dat Marcha in m'n gezicht scheen. Aan hen lag het niet hoor, het was mijn eigen onzekerheid. Op die manier in het middelpunt van de belangstelling staan vond ik gewoon eng. #Uitroepteken #punt.

Gelukkig was Eelco heel lief voor me en Marcha gooide de een na de andere geweldige opmerking of blik mijn kant op. Na die eerste paar minuten was het eigenlijk alleen nog maar superleuk! Eelco gaf aanwijzingen en ik deed wat hij vroeg. Ook gaf hij ruimte om zelf dingen te bedenken en Marcha zat ook nog vol ideeen. Eigenlijk waren we gewoon een topteam met z'n drietjes!

 

Het werd een waanzinnig leuke middag die voorbij is gevlogen. Ik heb er enorm van genoten en was leuker dan ik ooit had durven dromen!
 

Eelco maakte ook nog wat foto's van Marcha en mij met zijn eigen toestel en met die van Marcha, de beroemde G12, en merkte op dat dat wel een heel goed toestel was. Hij maakte zelfs mooiere foto's dan zijn eigen toestel!
"Ja natuurlijk is dat zo, want Marco Borsato heeft deze ook" zeiden wij lachend en dat was, denk ik, het moment waarop hij zeker wist dat we (prettig) gestoord zijn.


We liepen terug naar onze auto's waar we een Duitser vroegen om een foto van ons 3 te maken. Die man bleek ontzettend grappig en een fotograaf-wannabe te zijn en ook al verstonden we de helft niet van wat hij zei, we hadden de grootste lol!



Marcha bleef die avond gezellig eten en slapen waardoor we nog de hele avond na konden kletsen over deze bijzondere dag. Heerlijk!



De volgende vertrok ik naar Almere waar ik met Nathalie en Kelly naar The Voice of Holland heb gekeken. ERRUG gezellig. De volgende dag vond het interview plaats en bleek ook dit een dag te zijn om nooit te vergeten...!



En toen begon het wachten. Het zou nog enkele weken duren voordat het magazine in de winkel zou liggen. De spanning werd opgevoerd door de tweets die Marco erover plaatste.



Gelukkig kon ik samen met Nienke, die ook in het magazine zou komen, lekker hyperen over het feit dat wij er in zouden staan en hoe leuk dat tot nu toe al was. Zeker toen we samen voor de deuren in Utrecht stonden te wachten. Het was natuurlijk nog geheim dat we in het blad zouden staan en opmerkingen van Nienke naar mij zoals "je bent toch ook een portret he" waren gevaarlijk goed!

Een interview over je fan-zijn en een fotoshoot meemaken om daarmee in het magazine te komen zijn al geweldge ervaringen maar er kwam nog wat leuks bij. De fans die in het blad zouden komen werden door De Wereld Draait Door gevraagd om samen met nog meer fans in het publiek plaats te nemen. Hoe cool is dat?
Nou supercool was t! Dat er uiteindelijk met geen woord over het magazine werd gesproken was helemaal niet erg. Hoefden we er mooi ook niets over te zeggen haha!. Marco kreeg het eerste exemplaar van het album #1MB uitgereikt en vertelde erover. Er werden ook nog wat vragen aan fans gesteld. De rest van het programma was mega-saai maar hee wie zeurt daar nu over als je uitzicht hebt op de leukste zanger van Nederland!


 

Op 22 november gaf Marco een concert in Antwerpen en Linda, Kelly en ik zouden daar ook heen gaan. Die dag zou het magazine aan de pers worden getoond. Wij waren daar uiteraard niet bij maar waar we stiekem op hoopte gebeurde: een aantal fans mochten die dag al een kijkje nemen in het blad, meerdere malen zelfs en dat hebben we ook gedaan. Wat was het mooi geworden! Prachtige foto's en interessante reportages over alles wat met Marco te maken heeft. Echt heel heel mooi!
En toen gebeurde het...
We zaten te bladeren en ik  zag in 1 oogopslag "fans" en daaronder de naam Patricia staan. En ook al wist ik wel dat ik dat was, beseffen deed ik het niet want toen we de pagina omsloegen en ik daar mijn eigen foto op een complete pagina zag staan vond ik dat zo'n bizar moment. Ik kon gewoon niet geloven dat dit echt was!  

 

We hebben die dag het magazine om beurten verslonden en nog eens en nog eens. Nog een paar nachtjes slapen totdat we ons eigen exemplaar konden kopen en ik kon niet wachten!

Toen het eenmaal zover was ben ik diverse winkels afgegaan waar ik hem niet kon vinden grrr maar uiteindelijk had ik er 2 in mijn handen. Bij Primera. En toen ik ze wilde afrekenen vroeg de mevrouw achter de toonbank mij of het een kadootje was.
Kadootje? Kadootje? "Ik sta er in!!!!", wilde ik roepen om haar vervolgens vol trots de pagina onder haar neus te kunnen schuiven.!!
Maar ik hield me in en zei zo beheerst mogelijk dat het geen kadootje was, rekende af en rende zo snel mogelijk de winkel uit.

En sindsdien zit er standaard een #1MB magazine in mijn tas haha
en ligt er eentje boven op zolder om voor altijd en eeuwig te bewaren
en heb ik er inmiddels 2 weggegeven
en ligt er ook nog eentje in de woonkamer
o'ja en een in de auto
en op m'n werk in de pauzeruimte
en en en
heb ik nog steeds niet alles gelezen wat er in staat. Niet omdat het niet interessant is ,duh, maar omdat het zo veel is! En ik hoor van iedereen die 'm inkijkt (ook niet-marco-fans) dat ze het een prachtig blad vinden met veel boeiende onderwepen.

En wat maakt dat me trots!
Trots op Marco, op Nathalie, op Eelco, op de andere fans die er in staan en op iedereen die hieraan heeft meegewerkt want dat zijn er vast een heleboel.
Trots om fan van Marco te zijn en en trots op mijn eigen plekje die ik in het blad mocht hebben!



En ondanks dat Ik ze al persoonlijk heb bedankt wil ik dat graag hier nog een keer doen:
Lieve Marco, Nathalie, Eelco en Marcha
BEDANKT!!!
 

In de afgelopen jaren is Tim z’n moeder Eveline wel vaker mee gegaan naar Marco. Symphonica in Rosso hebben we samen vanaf de aller-hoogste en aller-achterste stoel (niet) gezien en ook is ze mee geweest naar Wit Licht in Antwerpen. Zelfs heeft ze een keer een vriendin zover gekregen om met ons mee te gaan naar VTM live in Gent waar ze uiteindelijk tot hun oksels in de modder stonden. En altijd vond ze het even leuk.

Sanne noemt haar Oma Schattie en dat is ze ook! Ze past zo vaak op Sanne en Lieke en staat altijd voor ons klaar. Daarom vonden Tim en ik het wel weer eens tijd om haar iets kado te doen. Toen bekend werd dat Marco een tour zou gaan doen die wat kleiner en intiemer zou worden wisten Tim en ik dus direct wat dat kado moest zijn.

Afgelopen vrijdag was het zover en ging Eveline met Tim en mij mee naar Eindhoven. Van te voren had ik me er al (bijna) bij neergelegd dat wij dit concert achteraan zouden komen te staan en dat we erna direct terug naar huis zouden rijden.
Maar toen ik Eveline een beetje begon te plagen en zei dat ze moest gaan trainen om naar het hek te kunnen rennen antwoordde ze dat ze haar hardloopschoenen aan zou trekken.
Toen ik voorzichtig aan haar vroeg of ze het zag zitten om achteraf nog even buiten te wachten om een glimp van Marco op te vangen reageerde ze al net zo enthousiast.
En toen ik tegen haar zei dat er misschien wel een kleine kans was dat ze met Marco op de foto zou kunnen begonnen haar ogen te glimmen en bedacht ze zich hoe leuk het zou zijn als ze dat maandag op haar werk zou kunnen vertellen. En zo ontstond er een missie. Kelly en ik vonden dat het moest gaan lukken om Oma Schattie met Marco op de foto te zetten!!

De reis naar Eindhoven duurde meer dan 2 uur (oh oh oh wat lekker Dichtbij haha) en onderweg zong ze al gezellig mee met 3dimensieslive. Dat we bij Mc Donalds alleen even konden zitten op de wc en dus het eten in de auto op zouden eten vond ze ook al geen probleem. Heerlijk mens!

Eveline hoort mijn verhalen mbt Marco regelmatig aan en zo af en toe zie ik haar dan gewoon denken dat het moederschap in “haar tijd” wel anders was maar nooit heeft ze er een oordeel over. Ze moet er vaak een beetje om lachen en ik dacht ook dat ze een reëel beeld zou hebben van hoe het er aan toe gaat allemaal. Maar dat ik dat mis had las ik in haar ogen toen ze in Eindhoven werd voorgesteld aan de een na de andere fan. Ik hoorde haar verbaasd tegen Tim zeggen dat zijn vrouw nog een compleet ander leven had naast het gezinsleven thuis en later realiseerde ze zich ineens dat ik heel veel fans al jaren ken. Ze vond dat best bijzonder.

Vrolijk liet ze zich in de verdrukking helpen bij het naar binnen gaan en enthousiast sloot ze aan bij Tim, Linda, Twan en mij ergens op de derde rij. Linda en ik wilden op de grond gaan zitten en toen Eveline op haar horloge en zag dat het nog minstens anderhalf uur zou gaan duren kwam ze er gezellig bij zitten. Zo zat ze erbij toen Linda en ik het over haar fotocursus van Marco himself hadden en keek ze mee met de foto’s die Marcha van haar fotoshoot liet zien. Ze vond het allemaal erg vermakelijk. Tim was ondertussen aan het socializen met Twan en Stefan dus hij had het ook helemaal naar zijn zin.
Om de tijd te doden gaven we Eveline nog wat uit-je-dak- tips en leerden haar een aantal “basisdansjes”  haha. Het mooie was dat ze nog enthousiast meedeed ook en vanaf het hek hoorde ik Kelly roepen wat voor coole schoonmoeder ik heb haha! KLOPT!

En toen begon het: “Dichtbij”. En inderdaad stonden we heel dichtbij. Marco klonk (gelukkig) goed en hij had er zin in. Het was een geweldige show en we genoten allemaal van onze kruin tot onze tenen. Ieder op zijn eigen manier maar vooral ook samen. Eveline wist af en toe niet wat haar overkwam haha maar over het algemeen vond ze het geweldig! Tim had het ook weer helemaal naar zijn zin en ik merkte aan hem hoe leuk hij het vond dat Marco hem ook zag.
Het was maar goed dat er een pauze was ingelast (een pauze? Ja een pauze!) want de temperatuur in de zaal liep behoorlijk op. Zo hadden we even tijd om weer wat af te koelen en wat zuurstof te happen.
Na de pauze ging het dak er compleet af en was het helemaal 1 groot feest. Wat me opviel was de goede sfeer in het publiek. Er werd niet geduwd en we hadden gewoon lekker de ruimte om te kunnen dansen (waar we dan ook flink gebruik van maakten) en als je echt wilde kon je zelfs even een drankje halen om daarna zonder gedoe terug te keren naar je plek. Hoe fijn! Marco kreeg de hele zaal weer mee en het was heerlijk om te zien hoe hij zelf ook verschrikkelijk stond te genieten.

Nadat de show was afgelopen liepen we met een groepje naar buiten waar we zoals echte groupies zouden wachten op Marco. Eveline vermaakte zich ook prima en stond gezellig met Marc (van Nancy) te kletsen. Toen de auto werd voorgereden pakte Kelly Eveline bij haar schouders en zette haar op een strategische plek. Linda en Marcha werden ingeschakeld om foto’s te maken en ik was ondertussen om me heen aan het kijken waar Tim was gebleven. Hij stond met Twan en Stefan een stukje verderop gek te doen maar op het moment dat Marco naar buiten stapte en met fans op de foto ging was hij er als de kippen bij om Marco de hand te schudden haha! Kel stelde Eveline voor aan Marco als “de moeder van Tim” en Marco reageerde zo ongelofelijk leuk op!

Hij pakte haar beet en zei dat dat ze een hele leuke foto gingen maken. En dat klopte! Wat een leuke foto’s zijn het geworden! Toen Kel riep dat Tim en ik er ook bij moesten gaan staan gingen we ook nog snel op de groepsfoto. ZO gaaf! Die is ook al zo leuk geworden!

Marco nam de tijd en ging met heel veel fans op de foto en ik zag hem ook nog heel hard knuffelen met Dana en Anita waar hij eerder die dag al ontzettend lief voor was geweest. Wat een man! Lief.Lief.Lief!

Toen Marco was vertrokken stonden we nog gezellig na te praten en werd ik geroepen door Kel, Lin of Mars. Ik weet even niet meer wie. In ieder geval werd er geroepen dat mijn schoonmoeder echt zo cool was want ze had net zitten vertellen dat ze haar hand onder Marco’s jasje had gedaan toen we met hem op de foto gingen waahahaha TE GEK! We moesten ontzettend om haar lachen en zeiden dat we trots op haar waren. Ze probeerde zich nog te redden door te zeggen dat het per ongeluk ging maar daar trapten wij natuurlijk niet in haha!

Eigenlijk wilde ik helemaal niet dat deze leuke avond voorbij zou zijn maar we moesten nu toch echt terug naar huis. Dus we namen afscheid van iedereen en vertrokken richting Zeeland. Alledrie heel erg blij en met foto van Oma Schattie en Marco!

Dankzij hele lieve collega's kon ik onverwachts bij de clipopnames zijn van "Droom, durf, doe en deel" die werd opgenomen als verrassing voor Marco.

Het was een bijzonder leuke dag en ik had hem voor geen goud willen missen.
Iedereen had er reuze veel zin en en ook het zonnetje werkte mee. Er zijn maar weinig dagen geweest deze zomer die zo heerlijk waren als deze.
Kortom: gewoon perfect!



Nou...bijna perfect dan hihi
Toen we op een gegeven moment in de bosjes stonden te wachten op een teken van Nathalie om eruit te rennen hoorde ik Bernadette achter me zeggen dat ze werd gebeten. Op dat zelfde moment voelde ik wat kriebelen op mn been en toen ik naar beneden keek zag ik op mijn benen een HEULEboel mieren. Ik stond gewoon bovenop een Rode mierennest! AAAAAAHHHH!!!
Bijna raak ik in paniek maar op dat moment hoor ik Naat een teken geven en moeten we heel blij de bosjes uit komen rennen. Terwijl de rode mieren besluiten me te straffen voor deze actie en te bijten in m'n voeten rennen we hard lachend voorbij de camera.
Iedere keer wanneer we nu in de clip zien hoe we de bosjes uit komen rennen roepen we heel hard: AAAHH EEN NEST RODE MIERENNNN!!
hahaha

We waren met een leuke groep fans en zaten verzameld op het gras. Iedereen kreeg de shots die hij/zij leuk vond om te doen terwijl de rest bezig was met de voorbereidingen voor een volgend shot of een partijtje ongein. De sfeer was echt heel erg leuk!



Marcha en ik hebben "ons leven nog gewaagd" door  met een krokodil in een meer vol met blauwalg te springen en te spetteren. We hadden de grootste lol en lagen helemaal in een deuk maar mochten eigenlijk geen water in ons mond krijgen. Onmogelijk natuurlijk haha.



De dag begon op het Almeerder strand, daarna lunchen in het park waar ook een heleboel leuke shots werden opgenomen bij het water en in de speeltuin. De dag werd afgesloten op het station en onder een (ijskoude) fontein in het centrum van Almere.
Het leukste daar was de reactie van onschuldige voorbijgangers. De een kreeg een hand van een clown en de ander keek heel raar op wanneer er een paar meiden door het water heen begonnen te dansen.


 
Ik ben regelmatig in Almere te vinden maar deze dag zag ik wat Almere nog meer te bieden heeft dan die 2 wijken waar ik dan kom en ik moet inderdaad toegeven: Almere heeft t!

Een hele (leuke) dag heeft iedereen zich volledig ingezet om er een leuk filmpje van te maken en dat is gelukt. Het straalt er echt vanaf!




*blij*




 

Heerlijk vind ik het om zo vaak mogelijk af en toe iets leuks te doen met vriendinnen. Even lekker Tia te zijn ipv mama. Alhoewel ik daar natuurlijk ook echt heel erg van geniet merk ik dat ik het gewoon nodig heb om tijd voor mezelf vrij te maken. Het klinkt misschien cliche maar ik geloof echt dat ik daardoor een leukere mama ben.

De meeste vriendinnen die in de buurt wonen hebben zelf ook kinderen en dat betekent dat ik met hen meestal iets samen met de kids afspreek. Ook heel erg leuk uiteraard maar moet je eens proberen om met kinderen in de leeftijd van 4 en 1 in de buurt een (serieus of juist lekker gek) gesprek te voeren.  Bijna onmogelijk! Toch Kel?



En daarom steek ik graag ook tijd in “Borsato”-uitjes. Bijvoorbeel concertbezoekjes, opening sportweek, opnames van The Voice Of Holland e.d. en daar bovenop hou ik er ook nog eens van van om mijn dinnetjes (die ik via de log heb leren kennen) buitenom Borsato-momenten te zien.

Gelukkig heb ik een ontzettend lieve man die me deze uitjes ontzettend gunt en het fijn vindt voor me dat ik er zo van geniet. Hij heeft dat zelf zo met sporten en doet dit dan ook zo vaak mogelijk. Hij heeft zijn avondjes sporten en ikzelf ga af en toe een dagje weg. Een heerlijk leven samen maar ook ieder zijn eigen ding. Zo fijn!

Het enige nadeel van de dingen die ik onderneem is dat ze meestal minstens een hele dag in beslag nemen. Al is het alleen maar omdat het vanuit Zeeland vaak al 2 uur rijden is om ergens te komen. Je bent dan dus alleen al minstens 4 uur aan reistijd kwijt op een dag. En dat is niet erg, helemaal niet. Ik zet een cd’tje op en ik rij voor mijn part heel Nederland door maar t feit blijft wel dat ik dan dus daarmee andere mensen (oppas) of Tim (extra) belast met de zorg voor onze kindjes. Vooral omdat ik het maximale uit zo’n dag wil halen dus zo vroeg mogelijk vertrek en zo laat mogelijk pas weer naar huis ga.



De tijd ervoor en erna wil ik dus zo veel mogelijk spenderen aan mijn gezinnetje  en dat is 1 van de redenen dat het loggen voor mij op een laag pitje staat. De computer staat veel minder aan dan vroeger en dat heeft natuurlijk ook te maken met dat ik een iPhone, Twitter en, bovenal, een erg ondernemend  tweede kindje heb nu.

Zo is de situatie dus nu op dit moment. Soms vind ik het wel jammer maar het is nu eenmaal niet anders. Misschien verandert het weer, misschien ook niet. De tijd zal het leren...

...maar deze plaatjes mogen gewoon niet op mijn log ontbreken!

Nog even een terugblik op de 3Dimensies-tour

 

Zo en nu snel door naar de volgende log
 

Het had nog wel het meeste weg van een schoolkamp:

 kramp in onze kaken en buikpijn van het lachen
Veel en vooral veel te hard kletsen
gewaarschuwd worden door beveiliging dat we stil moesten zijn
net doen alsof we sliepen wanneer hij weer aan kwam lopen
keihard in de lach schieten wanneer hij weer wegliep
heel lief vragen om thee met honing
nachtelijke toiletbezoekjes
heeeel koud buiten de tent
heeeel warm in de tent
Gene Simmons geimmiteerd door MB nadoen
bedtime story's vertellen
foto's maken
stiekeme nachtelijke bezoekjes
100x weltrusten zeggen
1 uur stil zijn en voor je uit staren
stoeltjes in het gelredome tellen

 

  maar vooral NIET slapen




En net wanneer je voelt dat je echt moe bent gaat de wekker. Het is 5 uur en tijd om op te staan. Nog heel even rekken en dan kruipen en rollen we lachend de tent uit. Het is tijd om op te staan want Edwin Evers begint zo op 5 meter afstand zijn radioshow.
Binnen no time heben we ons weer aagekleed en zit de make up weer op de juiste plek. Het gelredome ruikt ondertussen naar broodjes en koffie en zo langzamerhand worden er steeds meer tentjes open geritst. Wij nemen plaats op de banken om te gaan ontbijten maar ik heb alles behalve honger. Tegenover ons staat en enorm fel licht te schijnen en het is zo jammer dat ik te moe ben om naar de tent te lopen voor m'n zonnebril, grr

Op speciaal voor vandaag gemaakt servies eten we ons ontbijtje op. Het ziet er heerlijk uit allemaal. Echt heel goed verzorgd. Na het eten laten onze lijven blijken niet zo heel blij te zijn met die wakker-blijf-actie van die nacht en we hebben het koud. Heel erg koud! Daarom kruipen we met een kopje thee terug in onze tent, onder de slaapzak.
Het duurt niet lang of we krijgen alweer de slappe lach. Het terug kijken van de foto's en filmpjes van de vorige avond zorgt ervoor dat de tranen alweer over onze wangen rollen van het lachen.



Diverse cameraploegen hebben ook hun weg naar het Gelredome weer gevonden en zijn fijn bezig onze ochtendhoofden te filmen. Op een afstand zien we ook Geert Hoes staan. Even later komt zijn collega vragen of we zin hebben om mee te gaan naar de mobile spa die buiten staat zodat ze ons daar verder kunnen filmen. "Ehm..nou ehm..wij waren eigenlijk van plan om straks echt even te gaan slapen..." Ze gaan proberen of de mobile spa eventueel wat eerder open kan zodat we toch mee kunnen en wanneer ik even later aan Geert ga vragen of het is gelukt en hem in zijn ogen kijk denk ik...wow...die zijn BLAUW!


We besluiten, ondanks die blauwe ogen haha, niet mee te gaan naar de Mobile Spa en gaan weer terug naar onze tent, wachten tot Marco komt.
Armando komt iets later even checken of we lekker hebben geslapen en daarna is de enige reden dat we van ons luchtbed afkomen de stem van Marco die op de radio is. Live opgenomen op het podium tegenover onze tent!
Bibberend van de kou en moeheid strompelen we richting het podium om te zien hoe er radio gemaakt wordt. We verstaan niets van wat er gezegd word maar ons uitzicht maakt dat we dat helemaal niet erg vinden hihi We zijn spontaan weer klaarwakker ook!

Wanneer de show is afgelopen en we onze spullen hebben gepakt is het echt tijd om het Gelredome (voor een paar uurtjes) te verlaten. Vanavond staan we hier weer, om weer helemaal los te gaan op een weergaloze show.
 Maar eerst...eerst nog EVEN slapen bij Esther.


Marco, ontzettend bedankt dat ik hierbij mocht zijn!
Ik zal deze unieke en bijzonder gezellige ervaring nooit vergeten.

Ik weet het, ik weet het. Ben eigenlijk nog helemaal niet klaar met vertellen over die nacht in onze tent en de ochtend, middag en avond daarna.
Toch wil ik er tussendoor even deze log op gooien, met alle filmpjes die we in de media konden vinden over deze hele bijzondere ervaring.

"Marco Borsato zingt slaapliedje" - De Gelderlander


"Marco Borsato" - Telegraaf


"Marco maakt fans wakker"


En HIER de link van RTL Boulevard

"Krystl, een dag bij MB"


"Mobile Spa"



WAAH, WE ZIJN BEROEMMMMMD!!!
hahaha

DE DAG: donderdag 12 mei 2011

Op donderdag 12 mei waren alle winnaars (Er bleken verrassend veel bekende koppies tussen te staan) om 18.00u aanwezig in het Gelredome en nadat iedereen een keykoord kreeg met daarop zijn/haar tentnummer en een envelop met concertkaartjes voor de volgende avond en een golden circle polsbandje liepen we een bijna leeg Gelredome in.



Aan de ene kant stond daar dat indrukwekkende podium waar een aantal van ons al vlak voor had gestaan en aan de andere kant stonden er 50 tentjes, een podium, lange picknicktafels en een filmhoek. Wat zag dit er leuk uit!



Onze tenten waren al opgezet en er lagen luchtbedden, slaapzakken en tassen in gevuld met spulletjes van sponsors. Helemaal leuk maarrrr het kon NOG leuker! Nadat Loe Beerens (Marco’s vaste fotograaf) een groepsfoto had gemaakt verschoven we wat tenten en leukten we de boel nog een beetje op.

Nathalie en Marcha werden onze buren aan de ene kant en aan de andere kant stonden Juud en Lin en dat was natuurlijk PERFECT zo! Esther had een plant meegenomen want “dat stond zo gezellig”. Kelly had slingers meegebracht en ook de ballonnen werden opgeblazen. En terwijl ook de WC rollen op strategische plaatsen werden opgehangen liepen er al diverse filmploegen door het Gelredome.

Kelly en ik werden geïnterviewd (best eng) door een spontane dame van tv Gelderland en aan de trotse blik van Nathalie zagen we dat we het goed deden. Daarna werden we geïnterviewd door een man die gesloten vragen stelde met een irritante ondertoon en daardoor werd dat een heel ander interview. Tamara en Julian hadden ons net verteld dat het ze zo eng leek om geïnterviewd te worden maar het volgende moment waren zij zelf aan de beurt, hihi

Hier kun je zien hoe wij geinterviewd werden:



De spontane dame van het eerste interview kwam naar ons terug en zei dat ze een plan had bedacht. Ze vond ons zo spontaan dat ze ons de hele avond wilden filmen en of wij dat leuk zouden vinden. Natuurlijk leek ons dat leuk!

Op het podium was Krystl ondertussen aan het soundchecken voor haar optreden en ook een aantal van Marco’s bandleden liep er rond. De sfeer was heel ontspannen en gezellig. Er moest minstens 1x per 5 minuten geknuffeld worden met iemand omdat dit wel zo bijzonder geweldig leuk was om mee te maken! Man, wat waren wij blij!

Toen Krystl’s optreden begon werden we door “onze cameraploeg” gevraagd om op een bepaalde plek te gaan staan zodat wij “ons ding” konden doen zodra Marco het podium zou betreden. Dat we al een aantal keren contact met ‘m hadden omdat hij al 10 minuten schuin achter ons stond werd gelukkig niet gefilmd (dat heb ik even gecheckt nl) zodat we ongestoord konden hyperen.


Eigenlijk wilden we daar helemaal niet staan want we zouden zo niet goed kunnen zien wat er op het podium gebeurde maar er werd ons verzekerd dat we, nadat we voor Marco hadden geklapt en gejuigd, ergens anders mochten gaan staan. Nou okee dannnn… en zo gebeurde het ook. Marco kwam op. Wij joelden en klapten en daarna zochten we een leuk plaatsje op tussen de anderen. Mary Borsato was er ook en ze was zo lief om me te vragen of ik bij haar op de zitzak wilde zitten. Nou dat vond ik wel heel gezellig!. 



Marco vertelde dat hij zijn stem eigenlijk rust moest geven en dat was ook wel te horen terwijl hij praatte maar toen hij ging zingen klonk hij even goed en mooi als anders. Daar zaten we dan. Marco ook. Hij zong Dochters en het “Heldenlied” (engel van mijn hart in een aangepaste versie). Wat was het intiem en intens om zo door hem toegezongen te worden. Wat ook zo leuk was om te merken was dat Mary net zo enthousiast was als wij en ook zij wilde iedere 5 minuten even knuffelen hihi.



Ferry nam het van Marco over door moppen te gaan tappen en hij doet dat echt zo ontzettend goed. Ik weet eigenlijk niet wat ik leuker vond om te zien: hoe Ferry daar de zaal plat kreeg of hoe Marco de hele tijd compleet in een deuk lag omdat hij al wist wat er komen ging. Daarna ging Edwin Evers zingen en ik weet eerlijk gezegd niet meer wat voor nummer dat was. Alleen dat we lekker mee konden lallen.

Marco pakte z’n zaklamp en vertelde hij dat hij IEDERE tent persoonlijk zou komen inspecteren en aangezien wij tentnummer 1 hadden waren wij als eerste aan de beurt. Dus zoefff, wij naar de tent en zoefff de filmploeg mee. Marco bekeek onze tent  van binnen en het had niet veel gescheeld of we hadden de tent dichtgeritst terwijl hij erin zat. Hij zei dat onze tent "tot nu toe de leukste was". Hahah logisch ook als het de eerste is, grapjas! 

Er werd verteld dat we ook nog allemaal met Marco voor de tent op de foto mochten wanneer hij klaar was met inspecteren. Zijn eigen fotograaf zou deze foto’s gaan nemen. Terwijl Marco alle tenten langs ging kwam ook Armando even de luchtbedden checken.



Overal hoorden we mensen lachen en Marco liep er vrolijk tussendoor. Nadat de tenten waren bekeken werden de foto’s gemaakt. Marco kwam tussen Kel en mij in staan en er werden 2 foto’s gemaakt. Hij zei nog wat lieve woorden en ging verder naar de volgende tent. Hij was zo leuk en lief voor iedereen!

Ondertussen werd er lekkere muziek aangezet, kletsten we met onze vriendjes en vriendinnetjes en dronken we gezellig een drankje.
Mary had het ook helemaal naar haar zin. Zij had een lege tent ontdekt en besloot dat ze ook wilde blijven. Ze ging met iedereen die dat wilde op de foto en smeekte ons bijna om “haar jongens” over te halen om haar te laten blijven. Tjongejonge ze was gewoon net zo hyper al wij, echt zo leuk!
 

Toen Marco vertrok ging Mary toch ook maar mee. Op haar Unive-slippers, dat dan weer wel en ze beloofde dat ze de volgende ochtend gezellig weer mee terug zou komen.

Voor ons werd er in de filmhoek de film Shrek aangezet maar daar hadden wij helemaal geen zin in. We wilden kletsen, knuffelen, eten en drinken en dus werd er van alles uit de tent gehaald zoals Limonchello, rose, snoep, chips en chocola. Het was net een echte camping zo met groepjes mensen verdeeld aan picknicktafels en voor de tenten.
Toen om 23.30u de grote lichten uit gingen en het de bedoeling was om te gaan slapen zijn we ons om gaan kleden en onze tanden gaan poetsen. Daar waar normaal gesproken drommen met mensen bij de toiletten staan te wachten stonden wij nu in het donker onze tanden te poetsen. Echt zo grappig dit! In het Gelredome was het bijna helemaal donker en stil. Ook zoiets wat je anders nooit meemaakt.

Nathalie en Marcha kwamen in onze tent kletsen en eigenlijk direct al besloten we een extra matras in de tent te proppen. Het paste net (niet) en ook wij vieren naast elkaar paste net (niet). We waren echt niet van plan om te gaan slapen want we wilden iedere minuut meemaken.

 

 

Volgende keer weer meer.

Eerst morgen naar DDD, voor de derde keer!